Tag Archives: şems

şems III

sen hüzn ile deli gönül hüzn ile

salâsıdır neyin bu dokunan içime
saf durduğumuz önde isimsiz divanedir

suretidir
pirimin dolaşan duvarlarda
duymaz ise talkını dolanır dili
kalb üzerinde kavuşmuş eli
gözleri nursuzdur sahibi veli
er kişi deyuben bir mestanedir

ağla ki titresin gözünde ışık
nurun da kendini bilme vaktidir

Share Button

şems II

sen keyf ile deli gönül keyf ile

mor kaftanlar içinde eder semayı canlar
adından dem vurulan hep aynı rindanedir

sesindir
kubbeden aks ile değen canıma
o ki kudûm ile raksıdır neyin
o ki dingilikten sonra heyheyin
ve câmâ can veren şarabîlerin
elîfi gül ile şerh etmesidir

dokun ki titresin tenimde cânım
ademin de kendini bilme vaktidir

Share Button

şems I

sen nefs ile deli gönül nefs ile

çakmışım çiviyi dudaklarına
dönüp de durduğum o pervanedir

bilmezsin
keramet dilde değildir
küf kokulu duvardan yansıyan suret
damardaki kan gibi sana emanet
ve sanki kül camlarda gezinen yağmur
sudan değil safi candan ibaret

üfle ki titresin mumun ışığı
kandilin de kendini bilme vaktidir

Share Button