kûn

bu bend yar üzerinedir;

gönül bu işte; elinle tutamıyor, üstüne yatamıyor, altına alamıyor çıkarıp atamıyorsun ki.. bir bakıyorsun aklını da alıp gitmiş, kendi başına, bir çift gözün, bir kaşın, bir kirpiğin, bir sesin öksesine tutulup kalmış… o dalda bülbül olayım demiş ya, tıkmışlar dutu ağzına, lâl olmuş….

kapanmış içine, çekmiş kendini duvarlarının ardına, bir kaç tuğla daha eklemiş; ses vermez, söz söylemez, gülmez olmuş.. sorana cevap, sormayana selam vermez olmuş.. yazmış, söylemiş, ağlamış, içmiş; ne ayağını ökseden kurtarmış, ne dalda açan çiçeğe uzanmış.. yanmış be senin anlayacağın, yanmış, tutuşmuş…

sonunda kül olmuş, bir rüzgarla savrulmuş, yere düşmüş, bir damla su bulmuş, yoğurmuş yeniden kendini, kendine kûn demiş, kalkmış yürümüş…

artık kaburgasının acısını unutmuş….

( eskilerden bir yazı)

Share Button

2 Responses to kûn

  1. Anonymous dedi ki:

    Mutlaka kitap çıkarmalısınız.Ben iyi bir okuyucu olduğuma inanırım piyasada okunmayı hak etmeyen bir çok yazar var.Okuyup vakit kaybettiğime hayıflandığım çoook kitap var.Bence yazılarınız vakit kaybı değil .Nazikçe ve itinaylasöylüyorum , bir kitabınız olmalı var da ben bilmiyorsam …Utançla saygıyla hoşçakalın.

  2. merviş dedi ki:

    kesinlik katılmaktayım kitap çıkarmanız konusunda yapılan yorumlara çok begendim yazılarınızı değişik bi tarzınız var öyle klişeleşmiş sözler yok,özgün anlamlı ve çekici yazılarınız devamının gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. hı bide kitaplıgımda güzel kokulu saman kagıt sayfalarda satır satır aşk olsa anlattıgınız yada gerçek 🙂 fena olmaz hani 🙂 tebrikler

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir