ahval

gözümden akan uyku nereye kaçtın
madem kaçacaktın ben neden yattım
sen kaçıp gidince ben bana kaldım
gökte yıldızları sayar dururum

kapadın gözümü uyudum sandım
içim geçti sanki buna inandım
sen de kaçıp gittin sana da kandım
eski hallerimi anar dururum

azmak’ın kıyısı serin esiyor
sinekler sokmuyor sanki dikiyor
yanlış okuyanlar şimdi gülüyor
pembe noktaları kaşır dururum

cihangir gözünü kapa uyursun
hatta bir de horla cümlesi duysun
şuna sarılayım şu şurda dursun
yastıkla yorganı koklar dururum

 

Share Button

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir